Öldük mü?
Sonunda yazacak gücü buldum. Bunlar doğru kelimeler mi bilmiyorum. Yazdım, sildim, beğenmemiştim. Kafam o kadar dağınıktı ki doğru şekilde ifade edemedim kendimi. Hatta ifade i’sini ifade edemedim dersem daha doğru olacak. Ben de fırtınanın geçmesini bekledim. Geride kalan manzara çok şey anlatacaktı. Öyle de oldu.
Şimdi gözlerinizi kapatın. İçerideki başka gözleri açın. İyi bakın bu şehre. Hırpalanmış... Talan edilmiş... Yağmalanmış... Tamamıyla yorgun bir şehir... Belki de ölü... O şehri görebiliyor musunuz? Hissettiniz mi; kaosunu, hüznünü, yorgunluğunu? Peki küllerinden doğan kuşu bilir misiniz? Bir şehir de neden bir kuş olmasın ki?
O şehir kuş olmaya karar verdi. Hür ve tasasız bir kuş. Kanatlarını kendi yontacak. Yeniden inşa olacak. Temellerinin üzerine yeniden dikilecek. Kendi olmaktan memnun olacağı bir kendi olacak. Ben benim diyebilecek sevgiyle, gururla. Herkesten önce kendini sevip sayacak. Önce kendini sevmeyi, saymayı öğrenecek. Unuttuysa hatırlayacacak.
Sonuçta öldük mü?
Daha değil.
Şimdi gözlerinizi kapatın. İçerideki başka gözleri açın. İyi bakın bu şehre. Hırpalanmış... Talan edilmiş... Yağmalanmış... Tamamıyla yorgun bir şehir... Belki de ölü... O şehri görebiliyor musunuz? Hissettiniz mi; kaosunu, hüznünü, yorgunluğunu? Peki küllerinden doğan kuşu bilir misiniz? Bir şehir de neden bir kuş olmasın ki?
O şehir kuş olmaya karar verdi. Hür ve tasasız bir kuş. Kanatlarını kendi yontacak. Yeniden inşa olacak. Temellerinin üzerine yeniden dikilecek. Kendi olmaktan memnun olacağı bir kendi olacak. Ben benim diyebilecek sevgiyle, gururla. Herkesten önce kendini sevip sayacak. Önce kendini sevmeyi, saymayı öğrenecek. Unuttuysa hatırlayacacak.
Sonuçta öldük mü?
Daha değil.
Şu an ihtiyacım olan güzel bir duygu kazandırdın bana, Fri, bu güzel cümlelerinle. Teşekkürü bir borç bilirim! :)
YanıtlaSilGriyi severim bilirsin, ama betonlara hiç yakışmıyor. Yakışıksız grileri geride bırakıp, uçmak... İşte, tam da dediğin gibi!
Daha değil! :)
Asıl o duyguyu alabildiğin için ben teşekkürü borç bilirim. ^^
SilYakışıksız grilerin arsında yakışıklı çimen yeşiline bakalım nefesin mavisini göremezsek. :D
O şehir bana da umut olur mu, olsun çünkü. Hepimize..
YanıtlaSilUmudu yaşatmak da öldürmek de elimizde. Bir umudu paylaşıp paylaşmamak da öyle. Neden olmasın? :)
SilO zaman biz de kuş oluyoruz, değil mi? Önce kendini sonra bizi yeniliyorsun Fri. Ellerine, yüreğine sağlık! O geniş kalbine ve gülmenin yakıştığı gözlerine bir tebessüm yerleştir benim için de. Çünkü nunu okumak bana da çok iyi geldi. Sayende... :)
YanıtlaSilBöyle bir şey yapabiliyorsam vay be ben neymişim. :D
SilBeraber tebessüm ederiz bir gün. Olmaz mı? ^^