Musluk
Hani sol yanınıza bir şey oturur ya... Siz dersiniz öküz, ben derim fil. Bütün vücudunuza ağır gelir hani. Vücudunuz ağır gelir. Atan kalbiniz değil, bir kaya parçasıdır. Her atışta canınız yanar. Nefesiniz ağır gelir. An ağır gelir. Hisleriniz ağır gelir...
Katran karası bir musluk akmaya başlar. Damla damla... Yavaş yavaş... Hızlanarak... Delicesine... Kapatacak olan kişi musluğu açandır ve açtığından haberi yoktur. Siz zorlarsanız elinizde kalır. Daha çok akar... Aktıkça kararır içiniz.
Mücadele ederken daha çok karaya bulanırsınız. Yorulursunuz... Bir köşeye oturur, boğulmayı beklerken düşünürsünüz. Her şeyi gözden geçirirsiniz. Siz düşündükçe musluk şevke gelir. Kamçılanan at gibi şahlanır. Her musluğun hayali şelale olmaktır. Kendini kanıtlamak istercesine aktıkça akar... Aktıkça yakar... Bembeyaz oda siyaha bulanırken göremez olursunuz... Düşünemez olursunuz...
Öleceksinizdir ama kalkıp gidemezsiniz. Çünkü kendinizi oraya siz zincirlediniz. Bağlanmayı siz seçtiniz. Risk almak istediniz. Yaşamak için halkaları tek tek dişlerinizle kırmanız, tırnaklarınızla sökmeniz gerek. Çünkü insanlar da yırtıcıdır, öldürür. Hem de kan akıtmadan. Kendi gibi medenice. İçten içe...
O odayı terk edin. Musluk akmaya başladığı anda terk edin. Geç kalırsanız sizi oradan çıkaracak birini beklemek zorunda kalırsınız. Uyanın. Hiçbirimiz uyuyan güzel değiliz. Prenslerin nesli tükendi. Daha fazla zarar görmemek için kapısına bir kilit vurun. Anahtarı sizde kalsın. Yıllar sonra lazım olur belki, hatırlamak istersiniz. Kim bilir...
"O odayı terk edin."
YanıtlaSil-------
Duygularını ne kadar güzel anlatıyorsun, Fri. Kalemine sağlık!
Ancak, keşke, her zaman; kalemimizi güzel şeyler anlatmak için kullansak. Her zaman olmuyor değil mi? Bilirim...
Benim kalemim nedense güzel şeyleri bu kadar iyi anlatamıyor. Onu yazacak kalemi bulamadım belki de. Teşekkürler!
SilBu sayfa sonsuza kadar açık kalabilirim ekranımda. O görsel, bu yazı, arka plan... Sonsuz bir dinginlik veriyor.
YanıtlaSilBir süreç, sancılı bir süreç bu anlattığın. Kimse kolay kolay o odayı terk edemiyor, kapısına kilit vuramıyor. Ama yinelendikçe bu süreçler ve artık kaçış değil de bir çözüm yolu aramaya başlayınca, işte o zaman bu anlattığın tek çözüm yolu oluyor: Yine terk etmek, üstüne kilit vurmak.
Bazı şeylerin tek çözüm yolu budur işte. En azından bir çözüm yol var ama. Buna da şükür.
ellerine, yüreğine sağlık! Ne kadar okursam okuyayım, hiç sıkılmıyorum. Şiir gibi.
Dinginliğim ortasında da boğulabiliyor insan. Umarım dinginlik sana iyi geliyordur.
SilBir gün ter edip üzerine kilit vurmak dışında bir çözüm yolu bulursam yazacağım. Şimdilik süslü kilitler tasarlayıp anahtar koleksiyonu yapıyorum. Dediğin gibi buna da şükür.
Bu naçizane karalamama sıraladığın güzel kelimeler için teşekkür ederim. Cesaret buluyorum yazmak için.
Offf nw yazacağımı bilemedimm.
YanıtlaSilKelimelerin ne kadar anlamlı ve güçlü olduğu bir yazı olmuş.
Çok ama çok beğendim ve içinde kendimide gördüm.
Yüreğine sağlık...
Teşekkür ederim. ^^ Yüreği olan herkesin yüreğine sağlık. Kolay kararıyor yürek. :)
Sil"kendinizi oraya siz zincirlediniz"
YanıtlaSiltabii buna belki o da yardım etmiştir ama önemli olan şu ki; zinciri koparması gereken tek bir kişi var, o da kendin.
zor şey tabii... bir şeye sıkı sıkıya ait olmak, onunla harmanlanmak, onda mutluluğu tatmak isterken duygularını öldürmek zorunda kalmak. duyguları öldürmek öyle kolay değil. içine işlemiş bir şeyi yırtıp atamazsın. sayısız bıçak darbesi gerekir ve bıçağı eline almak bile cesaret ister ama hayat bunu da öğretiyor bize. hatta bu konuda git gide daha yetenekli hale geliyoruz.
ve biz bir yerde güzel bir hikayenin hala başımıza gelmesini bekliyoruz. sıradaki mutluluk bizim olsun, değil mi?
http://celibongunluk.blogspot.com.tr/
Bu noktada beni o bıçakla kendimi paramparça etmek korkutuyor. Umarım sıradaki mutluluk bizim olur. Belki çoktan oldu.
Sil