Kaktüs


El yazım güzel değildir. Çizgisiz kağıtta düz yazamam. Yazarken heceleri ya da harfleri unuturum, bazen harflerin yeri karışır. Her konu gibi -en azından aklıma gelenlerde- bunda da kusurluyum. Ama kim mükemmel ki? Mükemmel olmak isteyeceğimi de sanmıyorum. O zaman daha sıradan olurdum.
...
Son zamanlarda sessizliğe gömüldüm. Kendi dünyamda yaşıyorum. Sessizlik hoşuma gidiyor. Huzurlu. Dengeli. İnsanlardan uzaklaştım. İnsanlar ateş gibi. Bense eli çok kez yanmış ve uslanmış bir çocuğum. Tehlikeli olduğunun farkındayım. Tedbirli olmam gerektiğini biliyorum.
...
Biraz fazla sustum belki. Sevgiye susadım çoktan beri. Eve kök saldım gibi. Dallarım büyüyor. Çiçek açmıştım baharla beraber. Soğuk vurdu ansızın.  Bu yıl meyvem yok. Çocuklar gelmeyecek. Güneş boş ver diyecek. Toprak dostça sırtımı sıvazlayacak. İnsanlık hayal kırıklığıyla bakacak. Zaten yaşlıydı diyecekler. Baltayı vuracaklar. Bitkisel hayatta olanların canı acır mı?
...
Anne, ben büyüyünce kaktüs olacağım.

Yorumlar

  1. Yazını görünce ama en çok okuyunca sevindim. Biraz da burukluk hissi sardı etrafı. Yine de kendini bu kadar iyi ifade ettiğini görünce durağan olmadığını fark ettim. Bir değişim, belki de bir dönüşüm içindesin. Ne olursa olsun, bu yazılar kendini ifade etmeye çalışmanın bir ürünü olarak çok değerliler. Bizim içinse sana dair kıymetli haberler.

    Baltayı vuran insanlar, sırtını sıvazlayan toprak... Bu durum belki hiç değişmeyecek. Fakat dallarımızın buluştuğu dallarla da selamlaşmak lazım arada. Sırf yalnız olmadığımızı hatırlamak adına. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten bir değişim ve dönüşüm içerisindeyim. Hem de durmaksızın. Bu yüzden kendimle fazla meşgul oldum. Ama artık buralardayım. Dallarımın buluştuğu dalları özlüyorum...

      Sil
  2. Defalarca yanmış bir başka el sıfatıyla yorum yazıyorum sana :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynı sıfatla teşekkürlerimi sunuyorum. :)

      Sil
  3. Bırak karışsın harfler, hem bazen karışır o harfler sen inci gibi yazsan da. Neden mi, karışması gerektiği için karışır, karışma zamanı gelmiştir gitme zamanı geleceği gibi. Sessizliğinde bırak kök saldığın dallar konuşsun. Cansuyunu o sessiz fısıltılar verir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bana söyleyecek söz bırakmamışsınız. Sadece teşekkürler.

      Sil
  4. Son zamanlarda sessizliğe gömüldüm. Kendi dünyamda yaşıyorum. Sessizlik hoşuma gidiyor. Huzurlu. Dengeli. İnsanlardan uzaklaştım. İnsanlar ateş gibi. Bense eli çok kez yanmış ve uslanmış bir çocuğum. Tehlikeli olduğunun farkındayım. Tedbirli olmam gerektiğini biliyorum.

    Bu beni tanımlıyor

    YanıtlaSil

Yorum Gönder