Aylardan Nisan, Günlerden Pazar

Ne zamandır bloğun temasını değiştirmek istiyordum ama elim varmıyordu. Hem eski temaya bağlanmıştım hem de daha önce temam ile ilgili güzel yorumlar almıştım. O yüzden çekiniyordum bu değişikliğe lakin ben bu kadar değişmişken benim yansımam olan bloğumun değişmesi kaçınılmazdı. Aylardır kıvranıp ne yapsam derken şu an gördüğünüz manzara çıktı ortaya. Ben sevdim, sanırım benim için bu yeterli.

Bir süre önce kararlarım için birilerinden onay almayı bıraktım. Ne zaman bir karar verecek olsam yakın arkadaşlarıma, aileme danışırdım. Aslında çoktan verdiğim bir karar için onaylanma ihtiyacı hissediyordum. Onay alamayınca da moralim bozulurdu. Kararımdan dönmek huyum olmadığı için de iki uçta kendimi harap ederdim. Baktım mutsuz olan sadece benim, bi' değişiklik yapalım dedim. Bu sefer kimseden onay istemedim.

Son iki yılda kendimle ilgili çok şeyin farkına varıp bazılarını sevdiğim gibi bazılarını kabullendim. Üzerimdeki fırtına bulutlarını dağıtınca asıl kişiliğim ortaya çıktı diyebilirim. Şimdiye kadar gözüme sokulan bütün kötü yönlerimin aksine güzel, kahkahası eksik olmayan, yerinde duramayan, neşe ve enerji saçan bir Fri. Başkalarından medet ummayıp kendi hayatımın güneşi olduğum için kendimle gurur duyuyorum. Gözümü açan birileri oldu elbette ama kendi hayatımdaki vazifemi arsızca üstlenmek yerine bak sen busun deyip tahtımı geri verdi.

Kişiliğimin bu ışık saçan yönlerinin farkına varıp benimsememle yaralarımı yeni kararlarla yamadım. Ve intihara meyilli mor yerine neşeli sarı sultana aşık oldum. Bu tema ile kendimi ne kadar yansıttım bilemiyorum ama içime sindi. Serseri ve rahatına düşkün tabiatım başka bir değişikliğe karar verene kadar sarı pijamam, ayağımda terliklerimle buralarda olacağım.